DPS czy prywatny dom opieki: czym się różnią

Dom pomocy społecznej i prywatny dom opieki zapewniają całodobową opiekę, ale trafia się do nich inną drogą i inaczej się za nie płaci. Oto najważniejsze różnice.

Jak trafić do DPS

1. Wniosek składa się w ośrodku pomocy społecznej w gminie, w której mieszka osoba potrzebująca opieki.
2. Pracownik socjalny przeprowadza wywiad środowiskowy – zwykle w domu tej osoby.
3. Do wniosku dołącza się m.in. zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia i dokumenty o dochodzie, a także zgodę osoby, która ma zamieszkać w DPS.
4. Gmina wydaje decyzję o skierowaniu i ustala opłatę, a organ prowadzący dom – decyzję o umieszczeniu.

Jeśli w wybranym domu nie ma wolnego miejsca, osoba trafia na listę oczekujących. Czas oczekiwania bywa różny – zależy od domu i regionu.

Jak trafić do prywatnego domu opieki

Bez skierowania: rodzina albo sama zainteresowana osoba podpisuje umowę bezpośrednio z placówką. Jeśli są wolne miejsca, przyjęcie bywa możliwe w ciągu kilku dni. Prywatny dom opieki musi mieć zezwolenie wojewody i być wpisany do jego rejestru – wojewoda także go kontroluje.

Najważniejsze różnice

	Dom pomocy społecznej	Prywatny dom opieki
Jak się trafia	Decyzja gminy po wywiadzie środowiskowym	Umowa z placówką
Czas oczekiwania	Często lista oczekujących	Zależy od wolnych miejsc
Kto płaci	Mieszkaniec do 70% dochodu, potem rodzina i gmina	Mieszkaniec lub rodzina według cennika
Wybór miejsca	Ograniczony do domów, do których kieruje gmina	Dowolna placówka w Polsce
Nadzór	Wojewoda	Zezwolenie, rejestr i kontrole wojewody

Co wybrać

• DPS – gdy dochody nie pozwalają na pokrycie pełnego kosztu opieki i można poczekać na miejsce.
• Prywatny dom opieki – gdy opieka jest potrzebna od zaraz, liczy się wybór konkretnego miejsca (np. blisko rodziny) albo potrzebna jest opieka, której nie ma w okolicznych DPS.
• ZOL – gdy po leczeniu szpitalnym chory potrzebuje całodobowej opieki pielęgniarskiej; to świadczenie zdrowotne finansowane przez NFZ.